Zięba

#1
Zięba
Splamiona | Pani Olch | Dzierzba

Wiek
Dwa i pół roku



Wygląd


Futro Zięby jest mieszaniną przeróżnych brązów i szarości. Nie sposób je opisać, odcienie nakładają się bowiem na siebie, przy każdym ruchu tworząc nowy wzór. Jedynie mlecznobiała końcówka pyska wadery, często splamiona szkarłatem oraz płomienie tańczące w jej pomarańczowych oczach odcinają się od reszty ciała wilczycy.
Sylwetka Zięby jest muskularna, a napuszone futro optycznie ją powiększa, mimo dość niskiego wzrostu. Wadera jest ciężka jak na swój wiek, ale proporcje ciała są zachowane, nie wygląda więc karykaturalnie. Mimo awanturniczego trybu życia nie posiada blizn, oprócz jednej, biegnącej przez lewy bok, którą otrzymała po zawarciu więzów krwi. Wrażliwe na magię wilki mogą wyczuć od niej zła aurę oraz czasem zobaczyć szkarłatną poświatę. Niesie ze sobą zapach krwi, który stał się nierozłączną częścią jej jestestwa.



Charakter

Zięba jest chaotyczna i niestabilna emocjonalnie. Śmieje się, po czym płacze, a za chwilę rzuca się wszystkim do gardeł - z przewagą tego ostatniego. Wyróżnić można przede wszystkim jej dwa najczęstsze stany - Zięba i Dzierzba. Zięba jest jak szczeniak, niewinna i radosna, choć niezbyt rozumie, co się wokół niej dzieje. Zazwyczaj bywa spokojna, choć często się boi albo smuci. Jest stłamszona przez jakby maskę - Dzierzbę, którą wykształciła się wraz z nienawiścią do matki. Wadera nie pokazuje swoich prawdziwych uczuć albo wręcz przeciwnie - reaguje zbyt gwałtownie. Jest zadziorna i skora do walki. Nie istnieje dla niej coś takiego jak moralność, nie zawaha się przed niczym do osiągnięcia celu. Jest zdolna kogoś pokochać lub się zaprzyjaźnić, ale taki wilk musi zdobyć uznanie w jej oczach. Mimo całej otoczki dumy i zadufania w sobie, Zięba jest tak naprawdę młodą, zagubioną dziewczyną, którą przerastają własne czyny.



Historia

Gdyby nie szczęśliwe zrzędzenie losu, jakim był śpiew zięby, który sprawił, że wracająca z polowania grupa łowców zboczyła z wyznaczonej trasy, wadera i jej czworo rodzeństwa nie przeżyłoby nawet dwóch godzin. Nazwana na cześć ptaka, który ją uratował, nigdy nie poznała swojej matki. Słyszała o niej tylko w opowieściach ojca i zmarłej babci, która pomagała w opiece nad niesforną piątką szczeniąt, jakby chciała wynagrodzić zachowanie swojej córki. Dzieciństwo Zięby upłynęło szczęśliwie i beztrosko , choć całą tą idyllę często burzył obraz smutnego taty. Była jeszcze wtedy szczeniakiem i nie rozumiała problemu, ale starała się go pocieszać. Rzadko kiedy to coś dawało...
Jednak gdy wadera stawała się coraz starsza, wszystko zaczęło być jasna. Ojciec tęsknił za matką, a ta nie wracała. Zięba widziała jak cierpiał, a sam ten widok sprawiał jej okropny ból. Właśnie wtedy w jej sercu kiełkować zaczęła nienawiść do rodzicielki. Chciała, by poczuła na własnej skórze cierpienie ojca. Chciała zemsty.
W imię tej idei szkoliła się na wojowniczkę. W imię tej idei pokonała wszystkich przeciwników podczas egzaminów. W imię tej idei zaciskała zęby, kiedy umierała jej ukochana babcia. W imię tej idei opuściła rodzinną watahę.
Podczas polowania na potężnego jelenia przypadkowo natknęła się na watahę. Była gotowa do walki w obronie zdobyczy, ale obce stado było zadowolone. Jeleń terroryzował okolicę, a Olchy - tak siebie zwały te wilki - nie potrafiły sobie z nim poradzić. Zapytały się o imię wadery, a ona po raz pierwszy użyła nieprawdziwego imienia - Dzierzba. Olchy poprosiły ją, by dołączyła do stada i obwołały ją Panią Olch. Tak została żoną całkiem przystojnego basiora, ale nie czuła do niego niczego. Od tamtej pory Ziębię wydaje się, że chyba woli panie. W końcu była już na tyle silna, by dokonać przewrotu. Zastraszyła szamankę, Ell i rytualnie zabiła partnera. To - mimo braku wrodzonej wrażliwości na magię i dzięki pomocy Ell - pozwoliło jej na spętanie więzami krwi Olch i przekształcenie ich w Splamionych, jej straż przyboczną. Zanim zabiła szamankę, ta dała jej jeszcze jeden dar - ślad krwi matki, by mogła ją znaleźć wszędzie.
Od tamtego momentu Zięba parła naprzód, nie przejmując się jedzeniem, piciem czy odpoczynkiem. Nie żywiła uczuć do Splamionych, byli tylko narzędziami, więc bez skrupułów wysysała z nich siły życiowe. Z każdym dniem oni marnieli, a Zięba rosła w siłę. Gdy docierała do granic Konkordii, nie towarzyszył już jej żaden Splamiony, wszyscy pomarli, a ona nie potrafiła odnowić więzów. Ruszyła więc dalej sama, kierując się śladem krwi matki i jedną myślą.
Chcę sprawić, by cierpiała


Kariera
Samotny wilk > Iskierka



Rodzina

Ukochany ojciec i zmarła babcia. Czworo pozostałych w dawnej watasze rodzeństwa. Matka, Kos, do której żywi nienawiść.






Relacje
Pozytywne
- Tata i babcia - była do nich bardzo przywiązana, aż do przesady
- Sura - szczególna przyjacielska więź łączy ją z tymi, z którymi zmierzyła się w walce.
- Lyvarris - wychowanka. Kocha ją na swój dziwny sposób
- Gawron - to do niego była najsilniej przywiązana. Skoczy za nim w ogień
- Świerk - jako brat zawsze ma miejsce w jej sercu
- Cis - największy zawód Zięby. Myślała, że z siostrą będzie się najlepiej dogadywać, a ta okazała się chorowitym chuchrem. Wciąż jest jednak jej rodziną, więc lubi ją jak resztę rodzeństwa.

Neutralne
- Ell, szamanka Olch - była bardzo przydatnym narzędziem. Nawet ją lubiła
- Orion - zna go zbyt krótko, by coś o nim powiedzieć, ale jest chyba w porządku
- Maelvius - szanuje jego wiedzę na temat ziół, ale na razie nie zna go zbyt długo.
- Naerys - miło było wytrzeć nią ziemię
- Vouellyevasijaelk - uważa ją za córkę Revirell i szanuje ze względu na to domniemane pokrewieństwo.

Negatywne
- Kos - relacje z matką można określić jednym słowem: zabić
- To coś - dziwna, pyskata istota siedząca we wnętrzu Vasiji. Jest dosyć zabawne i niegroźne, ale też bardzo irytujące. Nazywane pieszczotliwe "tym magicznym gównem"
- Revirell - dawny podziw i zauroczenie przemieniło się w zaciętą nienawiść.

Początkowe rozdysponowanie statystyk (25 - dorosły, 15 - szczenię):
Atak: 15
Zręczność: 10
Magia: 0
Ostatnio zmieniony sobota 11 mar 2017, 13:57 przez Zięba, łącznie zmieniany 7 razy.

Zięba

#2
Statystyki postaci:
Atak: 30
Zręczność: 10
Magia: 0

Posiadane umiejętności: Wściekłość (Atak), Poświęcenie (Atak)

Wykonane zadania:
Coś na ząb (dzik) - 30.05.16 - 45 PD - link
Zbieracz - 30.05.16 - 10 PD - link
Świeża krew - 30.05.16 - 10 PD - link
Coś na ząb (niedźwiedź) - 24.07.16 - 65 PD - link
Coś na ząb (niedźwiedź - 2 tury) - 08.03.17 - 16 PD - link

Suma punktów doświadczenia:
146 (poziom 1)

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość

cron